ဤက်မ္းပိုဒ္တြင္ ဒါ၀ိတ္ႏွင့္ လူသန္ၾကီးေဂါလ်တ္တို႔ တိုက္ခိုက္ျခင္းအေၾကာင္းကို ေတြ႔ရသည္။ ေဂါလ်တ္သည္ ေျခာက္ေတာင္ႏွင့္တစ္ထြာ (ကိုးေပကိုးလက္မခန္႔) အရပ္ျမင့္ေသာသူျဖစ္သည္။ ၁၂၅ ေပါင္ခန္႔မွ်ရွိေသာ ေၾကး၀ါခ်ပ္အကၤ်ီကို ၀တ္ထား ၿပီး၊ ၁၅ ေပါင္မွ်ရွိေသာလွံကိုလည္း လက္ထဲတြင္ စြဲၿမဲစြာကိုင္ေဆာင္ထားသည္။ ေၾကး၀ါခေမာက္ကိုလည္းေဆာင္းထားသည္။ ကၠဳသေရလစစ္သည္တို႔သည္ သူ႔ကို ေၾကာက္ၾကလြန္းေသာေၾကာင့္ သူ႔ေရွ႕တြင္ မည္သူမွ် မထြက္ရဲၾကေပ။ မည္သူမွ် သူ႔ ကို မတိုက္ရဲၾကေပ။
ဒါ၀ိတ္မွာမူ စစ္တစ္ခါမွမတိုက္ဖူးေသးေသာ လူပ်ိဳေပါက္စေလးျဖစ္သည္။ အရပ္အ ေမာင္းမွာလည္း သာမန္လူမွ်သာျဖစ္မည္။ စစ္လက္နက္မ်ားကို ကိုင္ေဆာင္တတ္သူ လည္းမဟုတ္ေခ်။ ထို႔ေၾကာင့္ သိုးထိန္းသမားမ်ားသံုးေသာ ေတာင္ေ၀ွးေတာ္ျဖင့္ လူသန္ၾကီးေဂါလ်တ္ကို တိုက္ခိုက္ခဲ့သည္။
ဒါ၀ိတ္ႏွင့္ လူသန္ၾကီးေဂါလ်တ္တို႔ တိုက္ခိုက္ၾကေသာအခါ လူသန္ၾကီးေဂါလ်တ္ က်ဆံုးၿပီး ဒါ၀ိတ္ကအႏိုင္ရရွိခဲ့သည္။ သာမန္အေနျဖင့္ စဥ္းစားမည္ဆိုလွ်င္ ဒါ၀ိတ္ အေနႏွင့္ ေဂါလ်တ္ကို အႏိုင္ယူတိုက္ခိုက္ႏိုင္ေခ်မရွိေပ။ အေၾကာင္းမွာ ခႏၶာကိုယ္ အခ်ိဳးအစားကြာျခားျခင္း၊ စစ္အေတြ႔အၾကံဳကြာျခားျခင္း၊ လက္နက္အမ်ိဳးအစားကြာ ျခားျခင္းတို႔ေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ ဤအရာတို႔တြင္ မည္မွ်ပင္ကြာျခားေနေစကာမူ အႏိုင္ ရရွိသူမွာ လူငယ္ေလးဒါ၀ိတ္သာျဖစ္သည္။
ဒါ၀ိတ္က ေဂါလ်တ္ကိုရင္ဆိုင္ရန္လိုအပ္သကဲ့သို႔ ယံုၾကည္သူအသက္တာမွာလည္း အင္မတန္မွၾကီးမားေသာ ျပသနာမ်ားကို ရင္ဆိုင္ရန္ လိုအပ္သည့္အခ်ိန္မ်ားစြာ ေတြ႔ ၾကံဳရတတ္သည္။ အေရးၾကီးဆံုးမွာ ဒါ၀ိတ္ကဲ့သို႔ ရင္ဆိုင္တတ္ေသာယံုၾကည္သူတစ္ ေယာက္ျဖစ္ရန္ျဖစ္သည္။
ဒါ၀ိတ္သည္ ေဂါလ်တ္ကို တိုက္ခိုက္မည့္အခ်ိန္တြင္ ေဂါလ်တ္၏အရြယ္အစား၊ အ ေတြ႔အၾကံဳ၊ အသံုးျပဳမည့္လက္နက္တို႔၏ အရြယ္အစားႏွင့္ အမ်ိဳးအမည္တို႔ကို ၾကည့္ မည္ဆိုလွ်င္ အျခားေသာကၠဳသေရလ စစ္သည္ေတာ္မ်ားနည္းတူ ေဂါလ်တ္ေရွ႕သို႔ ထြက္လာရဲမည္မဟုတ္ေပ။ သို႔ေသာ္ ဒါ၀ိတ္က ဘုရားသခင္၏နာမေတာ္ အားျဖင့္ ေဂါလ်တ္ကို တိုက္ခိုက္ခဲ့သည္ (၁၇း၄၅)။ ဒါ၀ိတ္က ဘုရားသခင္သည္ မည္ကဲ့သို႔ ေသာဘုရားျဖစ္ေၾကာင္းကို ေကာင္းစြာသိသည္။ လက္နက္အားကိုးျခင္းထက္ ဘု ရားကိုအားကိုးျခင္းသည္ သာ၍ေကာင္းသည္ကို ေကာင္းစြာနားလည္သေဘာေပါက္ သည္။ သူရင္ဆိုင္မည့္သူထက္ ဘုရားသခင္သည္ သာ၍ၾကီးေၾကာင္းကိုလည္း ေကာင္းစြာ သိရွိထားသူျဖစ္သည္။ အသက္ရွင္ေတာ္မူေသာဘုရားကို ကိုးစားသူပီပီ သူ၏စိတ္ထဲတြင္ ေၾကာက္စိတ္မရွိေၾကာင္းကိုလည္း ဒါ၀ိတ္၏အသက္တာတြင္ ေတြ႔ ရသည္။ ဤအရာတို႔သည္ ဒါ၀ိတ္အေနျဖင့္ ေဂါလ်တ္အားအႏိုင္ယူျခင္း၏ အဓိက အရင္းအျမစ္ျဖစ္သည္။
ယေန႔ယံုၾကည္သူအမ်ားစုတို႔သည္ ျပသနာမ်ားကို ရင္ဆိုင္ၾကံဳေတြ႕ရသည္အခါတြင္ ထိုျပသနာမ်ား၏ အရြယ္အစား၊ အမ်ိဳးအမည္တို႔ကိုသာ အာရံုစိုက္တတ္ၾကသည္။ ထိုသို႔ ျပဳလုပ္ျခင္းေၾကာင့္ ထိုျပသနာမ်ားကို ရင္ဆိုင္ရန္ ၀န္ေလးၾကသည္။ ေၾကာက္ ရြံ႕ၾကသည္။ ထြက္ေျပးလိုၾကသည္။ ဤကဲ့သို႔ျပဳလုပ္မည္ဆိုလွ်င္ အ႐ံႈးတရားမ်ားကို သာရရွိေသာယံုၾကည္သူတစ္ေယာက္ျဖစ္လာမည္ျဖစ္သည္။ ထိုသို႔မျဖစ္ရေလ ေအာင္ ျပသနာမ်ားကို ရင္ဆိုင္ၾကံဳေတြ႔ရသည္အခါ ဒါ၀ိတ္ကဲ့သို႔ျမင္တတ္ေသာ၊ ေတြးတတ္ေသာ၊ ရင္ဆိုင္တတ္ေသာ သူျဖစ္ရန္အေရးၾကီးပါသည္။ မိမိၾကံဳေတြ႔ေနရ ေသာျပသနာမ်ားထက္ ဘုရားသခင္သည္ သာ၍ၾကီးမားသည္ကို သိရွိသူျဖစ္ရန္ အေရးၾကီးသည္။ ထိုျပသနာမ်ားကို အႏိုင္ယူႏိုင္ေသာ လက္နက္သည္သင္၌သာရွိ သည္ကိုလည္း အၿမဲသတိရဖို႔ရန္လိုအပ္သည္။ ဒါ၀ိတ္က ေဂါလ်တ္ကိုအႏိုင္ယူရန္ အသံုးျပဳေသာေတာင္ေ၀ွးသည္ သူအတြက္လက္နက္အဆန္းအျပားမဟုတ္။ သိုး မ်ားကို ထိန္းေက်ာင္းေနခ်ိန္တြင္ သူအၿမဲေဆာင္ထားေသာအရာျဖစ္သည္။ မိမိရင္ ဆိုင္ေနရေသာျပသနာမ်ားကို ေျဖရွင္းဖို႔ရန္လည္း လက္နက္သစ္မ်ားသင့္ထံတြင္ ေရာက္ရွိလာဖို႔ရန္ မေမွ်ာ္လင့္ပါႏွင့္။ ဘုရားသခင္ကို အားကိုးျခင္းျဖင့္ သင့္တြင္ရွိေန ၿပီးေသာအရာကိုသာ အသံုးျပဳလိုက္ပါ။ ဘုရားသခင္အသံုးျပဳမည္ဆိုလွ်င္ သင့္အ တြက္ အေကာင္းဆံုးေသာလက္နက္ျဖစ္လာပါလိမ့္မည္။
ယံုၾကည္သူတစ္ေယာက္အေနျဖင့္ ဤေလာကတြင္အသက္ရွင္ေနထိုင္ေနသေရြ႕ ျပ သနာေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာတို႔ကို ရင္ဆိုင္ရမည္ျဖစ္သည္။ ထိုျပသနာမ်ားကို ရင္ဆိုင္ သည့္အခါ ဒါ၀ိတ္ကဲ့သို႔ အရြယ္အစား၊ အမ်ိဳးအမည္တို႔ကို မၾကည့္ပဲ ဘုရားကိုသာ ၾကည့္တတ္ေသာယံုၾကည္သူျဖစ္ရန္ အေရးၾကီးပါသည္။ လက္နက္အသစ္အဆန္း မ်ားကို အားမကိုးပဲ မိမိ၌ရွိေသာအရာကို ဘုရားအသံုးျပဳလွ်င္ မိမိအတြက္အေကာင္း ဆံုးေသာလက္နက္ျဖစ္လာမည္ဟူေသာ ယံုၾကည္ခ်က္တို႔လည္း ရွိထားသင့္ပါသည္။
No comments:
Post a Comment
Note: only a member of this blog may post a comment.