ဆာလံ ၂၃း၁ (ခ)
“ငါသည္ ဆင္းရဲမခံရ”
ဆင္းရဲျခင္း - ဤစကားလံုးသည္
ေငြေရးေၾကးေရးဆင္းရဲျခင္းကို ေျပာဆိုျခင္းမဟုတ္သလို ဤေလာက ၏ ဒုကၡျပသနာမ်ားကိုလည္း မဆိုလိုပါ။
ဆာလံဆရာက “ငါသည္ ဆင္းရဲမခံရ” ဆိုသည့္အခ်က္မွာ ၀ိညာဥ္ေရးရာ ဆင္းရဲျခင္းကို မခံရဟု ဆိုလိုျခင္းျဖစ္ပါသည္။
ထိုသို႔မခံရျခင္း၏ အေၾကာင္းရင္းမွာ ထာ၀ရဘုရားသခင္သည္ သူ၏သိုးထိန္း (၂၃း၁ (က)) ျဖစ္ေသာေၾကာင့္
ျဖစ္သည္ဟု ဆိုထားပါသည္။
လူရယ္လို႔ျဖစ္လာရင္ ျပသနာအမ်ိဳးမ်ိဳးႏွင့္
ရင္ဆိုင္ရမည္မွာ လႊဲေရွာင္လို႔မရေသာ ဤေလာက၏နိယာမ ျဖစ္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ ထိုျပသနာအမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔ထက္
ဆိုး၀ါးေသာအရာမွာ လူသည္ သူ၏ဖန္ဆင္းရွင္ဘု ရားႏွင့္ ေ၀းကြာေနျခင္းျဖစ္သည္။ ဘုရားသခင္ႏွင့္
ေ၀းကြာေနေသာသူ၏ အသက္တာသည္ အဓိပၸါယ္ မရွိေပ။ ဤေလာကတြင္ အေကာင္းဆံုးေသာ၊ အျမင့္ဆံုးေသာဘ၀ကို
ပိုင္ဆိုင္ထားသူျဖစ္ပါေစ ဘုရား ႏွင့္ ေ၀းကြာေနလွ်င္ အသက္ရွင္ရျခင္း၏အက်ိဳး မရွိေပ။
ထိုဆင္းရဲျခင္းထက္ၾကီးမားေသာ ဆင္းရဲျခင္း မ်ိဳး ဤေလာကတြင္ မရွိေပ။
လူသည္ သူ၏ဖန္ဆင္းရွင္ဘုရားနဲ႔
ေကာင္းမြန္ေသာ မိတ္သဟာရဖြဲ႔မႈ ရွိလွ်င္ အရာရာတိုင္းတို႔သည္ ေက်းဇူးေတာ္ခ်ီးမြမ္းဖို႔သာျဖစ္ပါသည္။
ေငြေရးေၾကးေရး ဆင္းရဲျခင္း သည္လည္း ေက်းဇူးေတာ္၊ ခ်မ္းသာျခင္းသည္လည္း ေက်းဇူးေတာ္၊
က်န္းမာျခင္းသည္လည္း ေက်းဇူး ေတာ္၊ နာမက်န္းျဖစ္ျခင္း သည္လည္း ေက်းဇူးေတာ္မ်ားနဲ႔ ျပည့္လွ်ံလ်က္ရွိေနပါသည္။
ထိုသို႔ေသာ အသက္တာမ်ိဳးကို ပိုင္ဆိုင္ လိုသူသည္ ၀ိညာဥ္ဆင္းရဲျခင္းႏွင့္ ကင္းလြတ္ေသာသူျဖစ္ဖို႔ရန္
လိုအပ္ပါ သည္။ ထိုအသက္တာကိုရရွိ ရန္ လူသည္ သူ၏ဖန္ဆင္းရွင္ဘုရားႏွင့္ ေကာင္းမြန္ေသာမိတ္သဟာရ
ဖြဲ႔မႈရွိရန္ လိုအပ္ပါသည္။ ထာ၀ ရဘုရားသည္ မိမိ၏သိုးထိန္းရွင္ ျဖစ္ရမည္။
No comments:
Post a Comment
Note: only a member of this blog may post a comment.