အာျဗဟံ

အာျဗဟံ၏ ပထမနာမည္မွာ အာၿဗံျဖစ္သည္ (က ၁၁း၂၆၊ ၁၂း၁)။ ဘုရားသခင္သည္ သူ႔အားမ်ားစြာေသာ လူမ်ိဳးတို႔၏ အဘအရာတြင္ခန္႔ထားေတာ္မူျခင္းအားျဖင့္ အာျဗဟံဟုေျပာင္းလဲေခၚဆိုေစျခင္းျဖစ္သည္ (က ၁၇း၅)။ အာျဗဟံ သည္ ေတရ၏သားျဖစ္ၿပီး ရုပ္ထုကိုးကြယ္ေသာ မိသားစုမွ ေပါက္ဖြားၾကီးျပင္းလာသူ ျဖစ္ ပါသည္ (က ၁၁း၂၆၊ ေယရႈ ၂၄း၂)။ အာျဗဟံတြင္ ေမြးခ်င္းႏွစ္ေယာက္ နာေခၚႏွင့္ခါရန္တို႔ရွိသည္ (က ၁၁း၂၆)။ 

အာျဗဟံ၏မယားသည္ စာရဲျဖစ္၏ ဖေအတူမေအကြဲ ညီမေတာ္သူျဖစ္သည္ (က ၂၀း၁၂)။ စာရဲသည္ အ ဆင္းလွသူျဖစ္သည္ (က ၁၂း၁၁၊ ၁၄)။ အဆင္းလွေသာ္လည္း ျမဴ  (ကိုယ္၀န္မေဆာင္ႏိုင္) ေသာ အမ်ိဳး သမီးျဖစ္သည္။ ဘုရားသခင္သည္ အာျဗဟံ၏မယား စာရဲကိုလည္း စာရာဟုေျပာင္းလဲေခၚ ဆိုေစခဲ့သည္ (က ၁၇း၁၅)။ 

အာျဗဟံသည္ရုပ္ထုကိုးကြယ္ေသာမိသားစုမွ ေပါက္ဖြားလာသူျဖစ္ေသာ္လည္း ဘုရားသခင္၏ေရြးခ်ယ္ျခင္း အားျဖင့္ ဘုရားသခင္၏လူျဖစ္လာၿပီး မိမိေနထိုင္ရာျပည္မွ ခါနာန္ျပည္သို႔ ထြက္ခြာသြားရန္ ဘုရားသခင္၏ အမိန္႔ကို ရရွိခဲ့ပါသည္ (က ၁၂း၁-၃)။ ထို႔ေနာက္.... အာျဗဟံသည္ သူႏွင့္အတူ သူ၏မယား စာရာ  ၊ တူ ေလာတ၊ အေစအပါးတို႔ႏွင့္ မိမိတြင္ရွိေသာ တိရိစၦာန္မ်ားႏွင့္အတူ ခါရန္ျမိဳ႕မွ ခါနာန္ျပည္သို႔ ထြက္ခြာသြား ၾကပါသည္ (က ၁၂း၅)။ အာျဗဟံသည္ ခါရန္ၿမိဳ႕မွ ထြက္ခြာသြားစဥ္ အသက္ ၇၅ ႏွစ္ရွိေနၿပီျဖစ္ပါသည္။ သူ၏မယားစာရာသည္ အသက္ ၆၅ ႏွစ္ျဖစ္သည္။ 

အာျဗဟံသည္ အစားေခါင္းပါးျခင္းေၾကာင့္ အဲဂုတၱဳျပည္တြင္ သြားေရာက္ခိုလံႈခဲ့သည္ (က ၁၂း၁၀)။ မိမိမ ယားအဆင္းလွေသာေၾကာင့္ အဲဂုတၱဳလူတို႔သူ႔အားသတ္ၿပီး သူ႔မိန္းမကို လုယူမွာေၾကာက္ေသာေၾကာင့္ စာရာကို မိမိ၏ညီမအျဖစ္ေျပာေစခဲ့သည္။ ဖာေရာဘုရင္သည္ စာရာကိုေတြ႕ေသာအခါ အလြန္တရာႏွစ္ သက္သည္ျဖစ္၍ မိမိ၏မယားအျဖစ္ေျမွက္ကာ၊ အာျဗဟံကိုလည္း ေကာင္းစြာျပဳစုကာ လက္ေဆာင္မ်ားကို လည္း ေပးအပ္ခ်ီးျမွင့္လိုက္သည္။ သို႔ေသာ္…ထာ၀ရဘုရားသခင္သည္ ဖာေရာဘုရင္ထံစကားေျပာကာ စာရာကို အာျဗဟံလက္သို႔ျပန္အပ္ရန္ အမိန္႔ေပးလိုက္သည္။ ဖာေရာဘုရင္သည္လည္း ထာ၀ရဘုရား၏ မိန္႔ ဆိုသည့္အတိုင္း စာရာကိုအာျဗဟံလက္သို႔ျပန္အပ္ကာ တိုင္းျပည္မွထြက္ေစခဲ့ပါသည္။ အာျဗဟံသည္ ဖာ ေရာဘုရင္ထံတြင္သာ ဤသို႔လုပ္ေဆာင္ခဲ့ျခင္းမဟုတ္ပဲ ေဂရာမင္းၾကီး အဘိမလက္ ထံတြင္လည္း လုပ္ေဆာင္ခဲ့ပါသည္ (က ၂၀း၂)။  

ထာ၀ရဘုရားက အာျဗဟံအားလူမ်ိဳးၾကီးျဖစ္ေစမည္ဟု ကတိေပးထားေသာ္လည္း ခါရန္မွ ခါနာန္ျပည္သို႔ ထြက္ခြာသြားၿပီး ႏွစ္ေတာ္ေတာ္ၾကာသည့္အထိ ကေလးမရရွိႏိုင္ေသးေပ။ စာရာသည္ကေလးမရႏိုင္သည့္ အတြက္ သူ၏ကၽြန္မျဖစ္ေသာ ဟာဂရကို အာျဗဟံႏွင့္အိပ္ေစကာ ကၠဳရွေမလ ကိုဖြားျမင္ခဲ့ပါသည္။ ထိုအခ်ိန္ တြင္ အာျဗဟံသည္ အသက္ ၈၆ ႏွစ္ရွိေနၿပီျဖစ္ပါသည္ (က ၁၆း၁၆)။ 

ထာ၀ရဘုရားသခင္သည္ အာျဗဟံကိုေခၚ၍ ပဋိညာဥ္သစ္ကို ေပးခဲ့သည္။ ပဋိညာဥ္သစ္ကား ေယာကၤ်ား တိုင္း အေရဖ်ားလွီးျခင္းမဂၤလာကို ခံရမည္ဟူ၍ျဖစ္ပါသည္ (က ၁၇း ၁၀-၁၂)။ အာျဗဟံသည္ အေရဖ်ားလွီး ျခင္းမဂၤလာကို ခံယူစဥ္ အသက္ ၉၉ ႏွစ္အရြယ္ရွိေနၿပီး၊ သားကၠဳရွေမလသည္ အသက္ ၁၃ ႏွစ္ျဖစ္သည္ (က ၁၇း၂၄-၂၅)။

အာျဗဟံသည္ မိမိမယားစာရာ၏ အစီအစဥ္ျဖင့္ ကၽြန္မဟာဂရႏွင့္ သားေယာကၤ်ားေလး ကၠဳရွေမလကို ဖြား ျမင္ေသာ္လည္း ထိုသားအားျဖင့္ လူမ်ိဳးၾကီးျဖစ္လာမည္ဟု ထာ၀ရဘုရား မဆိုလို၊ သူ၏မယား စာရာ အားျဖင့္ရေသာ သားအားျဖင့္သာ လူမ်ိဳးၾကီးျဖစ္လာမည္ဟု ဘုရားသခင္က သူ႕အားရွင္းျပသည္ (က ၁၇း ၁၉)။ ထာ၀ရဘုရား၏ ကတိေတာ္အတိုင္း အာျဗဟံ အသက္ ၁၀၀ ျပည့္ေသာအခါ စာရာသည္ ပဋိသ ေႏၶစြဲယူ၍၊ သားေယာကၤ်ားေလးေမြးဖြားျမင္ကာ ကၠဳဇက္ဟု အမည္ေပးၾကသည္ (က ၂၁း၁-၅)။

ဘုရားသခင္သည္ အာျဗဟံအား စံုစမ္းျခင္းငွာ၊ သူ၏သား ကၠဳဇက္ကို မီးရႈိရာယဇ္အျဖစ္ ပူေဇာ္ရန္ေတာင္းဆို ခဲ့သည္။ အာျဗဟံသည္ ဘုရားသခင္၏စကားေတာ္ကို နားေထာင္ျခင္းအားျဖင့္ သူ၏သားကို ပူေဇာ္ရန္ ေမာရိျပည္ရွိေတာင္ေပၚသို႔ ကၠဳဇက္ႏွင့္အတူ ငယ္သားႏွစ္ေယာက္ တို႔ကို ေခၚေဆာင္ကာထြက္ခြာသြားခဲ့ပါ သည္။ သို႔ေသာ္ ထာ၀ရဘုရားသခင္သည္ အာျဗဟံ၏ နာခံျခင္းအသက္တာကို ေထာက္ရႈ၍ သားကၠဳဇက္အ စား သိုးကိုမီးရႈိရာယဇ္အျဖစ္ေပးလိုက္ပါသည္ (က ၂၂)။

စာရာသည္ အသက္ ၁၂၇ ႏွစ္ေရာက္ေသာ္ အသက္ခ်ဳပ္၍ အနိစၥေရာက္ေလသည္။ စာရာ ကြယ္ လြန္ၿပီး ေနာက္ အာျဗဟံသည္ ေကတုရႏွင့္ စံုဖက္၍ ဇိမရံ၊ ယုတ္ရွန္၊ ေမဒန္၊ မိဒ်န္၊ ကၠဳရွဗက္ ႏွင့္ ရုအာ တို႔ကို ဖြား ျမင္ခဲ့ၿပီး၊ အသက္ ၁၇၅ ႏွစ္ေရာက္ေသာ္ အနိစၥေရာက္ေလသည္ (က ၂၅း၁-၇)။